•می 15, 2008 •
تا کنون 8 نظر داده شده
اي كولي رميده ي تنها
مگر چه شده است؟
كين چنين غمين تار مي زني
كين چنين تار و پود جان مرا
در باد چنگ مي زني
چنگ مي زني…
…
چنين كه تار مي زني
پاره مي كني بند از بند دلم
با پرده هاي اشك هم
خاطر آن تاركان
تار نمي شود
ز ياد من
…
با سوز صدايت
هزار سكوت را به آشوب رانده اي
ليك… وامانده اي
…
كولي ترد و نازكم
دلت گرفته است؟
دلت براي روزهاي ديرين به ماتم نشسته است؟
ز دنيا تو هم بريده اي؟
كين چنين نواي آسمانيت را ساز مي زني؟
كين چنين كه تار مي زني
زخم هاي روح مرا
زخمه مي زني
…
بزن كولي من
چنين كه تار مي زني….
ارسال شده در دست نوشته ها
•می 6, 2008 •
تا کنون 7 نظر داده شده
فانوس لرزاني در دوردست سوسو مي زند
در تو در توي تن در هم تنيده ام
در پس ذهنم
و در وراي خيالم
بر لبه ي تيغ مي روم…
دخمه هايي به تاريكي ترس مرا فرا گرفته اند
و پوچي چون ماري مرا نيش مي زند…
فانوس لرزاني در دوردست سوسو مي زند
شبح ها كه سايه هاي ديوار را پر كرده اند
شياطينيند كه پري وار
مرا مي كشند
نفسم در سينه حبس است
و صدايم در گلو مي شكند
و سكوت…
كه روزي مونسم بود
به شكل عنكبوتي مه آلود
پروانه هاي روياي در وهم تنيده ام را
خام مي بلعد
فانوس لرزاني در دوردست ها سوسو ميزند
پژواك خاطره هاست كه مرا زنده نگه مي دارد….
ارسال شده در دست نوشته ها
